Hopp til innhold
X
Innhald

«Sámi soga lávlla» (Samefolkets song)

«Sámi soga lávlla» (Samefolkets song) er den samiske nasjonalsongen.

«Sámi soga lávlla» er skrive av Isak Saba og første gong publisert i 1906. Den 13. internasjonale samekonferansen i Årø i 1986 vedtok at «Sámi soga lávlla» skal vere den felles offisielle samesongen.

Fram til 1960 vart melodien til «Bársnjárgga soga lávlla» (samisk folketone) brukt. I 1961 komponerte Arne Sørli den melodien som seinare er blitt brukt. I 1992 godkjente den 17. internasjonale samekonferansen i Helsinki Sørli sin melodi som den offisielle melodien.

Songen er omsett til alle samiske språk. Jacob Børretzen omsette songen til bokmål i 1967, og i 1974 publiserte Syn og Segn Jon Eldar Eldejords omsetjing til nynorsk.

Du kan lese meir om historia til songen under «All verdas språk: 1. april» av Ottar Grepstad.

Under finn du «Sámi soga lávlla» (Samefolkets song) på samisk og omsetjingar til nynorsk og bokmål.

Sámi soga lávlla

Av Isak Saba

Guhkkin davvin Dávggáid vuolde
sabmá suolggaid Sámieatnan.
Duottar leabbá duoddar duohkin,
jávri seabbá jávrri lahka.
Čohkat čilggiin, čorut čearuin
allánaddet almmi vuostái.
Šávvet jogat, šuvvet vuovddit,
cáhket ceakko stállenjárggat
máraideaddji mearaide.

Dálvit dáppe buolašbiekkat,
muohtaborggat meariheamit.
Sámesohka sieluin mielain
eahccá datte eatnamiiddis:
Mátkkálažžii mánoheabit,
giđđudeaddji guovssahasat, -
ruoškkas, ruovggas rođuin gullo,
juhca jávrriin, jalgadasain,
geresskálla máđiid miel.

Ja go geassebeaivváš gollut
mehciid, mearaid, mearragáttiid,
golli siste guollebivdit
suilot mearain, suilot jávrriin.
Gollin čuvget čáhcelottit,
silban šovvot sámedeanut,
šelgot čuoimmit, šleđgot áirrut,
luitet albmát lávllodemiin
geavgŋáid, guoikkaid, goatniliid.

Sámeeatnan sohkagoddi
dat leat gierdan doddjokeahttá
godde čuđiid, garrugávppiid,
viehkes vearre-vearroválddiid.
Dearvva dutnje, sitkes sohka!
Dearvva dutnje, ráfi ruohtas!
Eai leat doarut dorrojuvvon,
eai leat vieljain varat vardán
sámi siivo soga sis.

Máttarádját mis leat dovle
vuoitán vearredahkkiid badjel.
Vuostálastot, vieljat, miige
sitkatvuođain soardiideamet!
Beaivvi bártniid nana nálli!
Eai du vuoitte vašálaččat,
jos fal gáhttet gollegielat,
muittát máttarmáttuid sáni:
Sámieatnan sámiide!

Samefolkets song/ Samisk nasjonalsong

Omsett til nynorsk av Jon Eldar Eldejord 

Langt nord under Himmelbogen
skimrar Sameland i løyndom.
Fjell ligg utstrekt attom fjellrygg,
vassrik innsjø etter innsjø.
Tindar, rygger, åsar, vidder
syner seg mot høge himmel.
Elvar kvervlar, skogar susar.
Bratte nes med stålgrå farge
står mot havet sjodande.

Vinterstid er kalde vindar,
ovleg snøfokk fyller lufta;
likevel med hugvarm kjærleik
sameætta held av landet;
månen skin for ferdamannen,
nordlys flimrar over kvelven,
knaking, grynt frå skogholt høyrest,
sterkt eit sus frå vatn og vidder
kjerris-skvalping gjennom snø.

Og når sommarsola gyller
skogar, hav og havsens strender,
i det gylte, fiskarfolket
voggar der på hav og sjøar.
Gull-lik glimar kvar ein vassfugl,
sølvlikt fløymer store elvar;
stakar blenkjer, årar glimtar,
ut i straumar, stryk og stille
sigler båtmenn under song.

Sameland sitt folk av samar,
det har ikkje gitt seg under
mordartjudar, banna kjøpmenn,
sløge, falske skattefutar.
Heil deg, tålsemds ættefolk!
Heil deg, fredsemds ættefolk!
Ikkje strid er stridd for hugnad,
ikkje blod av brør har runne
der hos stillsam sameætt.

Eldste ættled som vi kjenner
vann sin siger over vondskap;
la oss òg med tålsemd vinne
over dei som held oss nede!
Seige folk av solas søner!
Falske vener ikkje vinn deg,
når ditt eige språk du aktar,
og du hugsar fedreordet:
Sameland for samane!

Samefolkets sang

Omsett til bokmål av Jacob Børretzen.

Langt mot nord under Karlsvognen
sakte stiger Samelandet:
Vidde seg bak vidde strekker,
sjø ved sjø hvor øyet rekker.
Lier, åser, snaue rabber
hever seg mot himmelbrynet.
Elver bruser, skoger suser,
stålgrå, steile fjell-nes skyter
mot det ville hav seg ut.

Vintertid med storm og kulde,
snefokk uten mål og måte.
Sameslekten dog av hjertet
henger med sitt hjem og yrke.
For en vandrer månen skinner,
nordlys flimrer, stjerner tindrer.
Reingrynt høres mellom krattet,
sus og brus fra sjø og slette,
pulkestøy langs vintervei.

Og når sommersolen gyller
fjell og skoger, hav og strender,
fiskere i gullglans gynger,
gynger stilt på hav og innsjø.
Gyllent glinser svømmefugler
og som sølv de store elver.
Staker glimter, årer glitrer,
Folket under sang det farer
gjennom stiller, stryk og foss.

Samelandets ætt og stamme
utholdt har og tålt så mange
herjingstokter, bannskaps-handler,
frekke falske skattefuter.
Hill deg, seige samestamme!
Hill deg, fredens rot og flamme!
Aldri er der kamper kjempet,
aldri broder-blod har runnet
i den stille sameslekt.

Våre fedre før har seiret
over dem som urett øvet.
La oss også motstå, brødre,
dem som vil oss underkue!
Solens sønners seige avkom!
Aldri skal du overvinnes
om ditt gyldne språk du vokter,
husker dine fedres tale:
Sameland for samene!

Kjelder

Ottar Grepstad: All verdas språk, publisert på Allkunne.no under «Dagen i dag», 1. april: http://www.allkunne.no/default.aspx?menu=8&id=109 [lesedato 24.4.2014]

«Sámi soga lávlla» (Samefolkets song) på samisk og bokmål er henta frå isaksaba.no: https://varjjatgiella.custompublish.com/index.php?id=252109 [lesedato 24.4.2014]

Samefolkets song på nynorsk er skrive av Jon Eldar Einejord: «Glimt frå samisk dikting», Syn og Segn nr. 9–10/1974, s. 548

Først publisert: 06.02.2015
Sist oppdatert: 06.02.2018