Hopp til innhold
Pinus sylvestris. Foto: Hermann Falkner/sokol, flickr.com CC BY-NC 2.0
Pinus sylvestris. Foto: Hermann Falkner/sokol, flickr.com CC BY-NC 2.0
X
Innhald

Furu

Furu (latin Pinus), slekt av furufamilien med eviggrøne bartre. Berre ein av om lag lag 90 artar på den nordlege halvkula veks vilt i Noreg, Pinus sylvestris.

Furu (latin Pinus), slekt av furufamilien med eviggrøne bartre, og sjeldan buskar. Artane har kransstilte greiner og fleirårige blad (nåler) som det sit 2–5 (sjeldan berre 1 eller 8) av på kortskot i hjørnet av små, skjelforma blad på langskota. Hann- og hoblomstrane veks på same tre med gule hannblomstrar og raude hoblomstrar i toppen av skota. Pollenkorn blir førte med vind frå hann- til hoblomsteren og spirer med ein gong, men sjølve befruktinga av eggcella skjer først året etter. Det tek to år før frøa er mogne. Det første året utviklar det seg ein tett, grøn kongle, året etter blir han brun og sprekk opp slik at dei vengjete frøa slepper ut og kan bli spreidde med vinden.
Slekta har om lag 90 artar på den nordlege halvkula, men berre éin, P. sylvestris, som veks vilt i Noreg. Hos denne arten sit to og to nåler saman. Treet kan bli 20–30  m høgt (maks. 40) og 500–600  år gammalt. Veden er hard og rik på harpiks. Furua trivst på mange ulike stader, frå berg og klipper med lite jordsmonn til tørre sandmoar og våte myrar. Ein underart, fjellfuru (lapponica), er vanleg i fjellet og i Nord-Noreg. Ei lang rekkje furuartar blir planta i Noreg. I Sør-Europa er pinje, P. pinea, ein vanleg art.

 
Redigert og omsett frå Caplex, digital utgåve 2000–2006
Einerett for nynorsk utgåve etter avtale med Cappelen Damm 2009
 

Først publisert: 26.10.2012
Sist oppdatert: 08.11.2012