Hopp til innhold

Verb

Verb, ordklasse som mellom anna inneheld ord for handlingar og hendingar. Eit verb kan òg uttrykkje ein aktivitet eller og ein tilstand. Verba blir bøygde i tid, slik at dei kan uttrykkje fortid, notid eller framtid.

Les meir om Verb

Substantiv

Substantiv, namn på personar, stader, gjenstandar eller fenomen (abstrakte omgrep). Dette er den største ordklassa i norsk, og ho blir stadig utvida med nye ord

Les meir om Substantiv

Samnamn

Samnamn eller fellesnamn, substantiv som skildrar ein klasse (ei gruppe) av personar, ting, stader og så vidare – til dømes gut og kjøt.
Les meir om Samnamn

Imperfektum

Imperfektum (av latin, eigentleg ’ufullenda’), omgrep som i språkvitskapen blir brukt om dei formene av verbet som skildrar ikkje avslutta fortid i romanske språk.
Les meir om Imperfektum

Konjunktiv

Konjunktiv (nokre gonger kalla subjunktiv), former av verbet som skildrar det irreelle, ikkje-faktiske, det moglege eller tenkte eller det ønskte.
Les meir om Konjunktiv

Modalitet

Modalitet (av latin modus, ’måte’), ein semantisk kategori i språkvitskapen som på ulike vis uttrykkjer at noko er mogleg eller nødvendig.
Les meir om Modalitet

Onomatopoetikon

Onomatopoetikon eller onomatopoetikum (av gresk onoma, ’namn’, og poiein, ’gjere, lage’), lydhermande ord, altså ord som i det lydlege etterliknar det dei uttrykkjer (buldre, gurgle, mjaue, suse osv.).
Les meir om Onomatopoetikon

Pronomen

Pronomen (latin, ’i staden for nomen’), ord som kan stå i staden for eit substantiv eller adjektiv som er nemnt tidlegare eller er kjent på ein annan måte.
Les meir om Pronomen

Valens

Valens (via fransk valence av latin valere, ’vere verdt’), omgrep i språkvitskapen for kor mange og kva slags ledd eit ord knyt til seg i ei setning.
Les meir om Valens